Çocuklarımız Neden Bu Kadar Çabuk Sıkılıyor, Hayal Kırıklığına Uğruyor Ve Hiç Bekleyemiyor?

Çocuklarla, ebeveynlerle ve öğretmenlerle 10 yıllık bir çalışma deneyimi olan bir duyu bütünleme terapistiyim ve çocuklarımızın pek çok yönden giderek kötüleştiğini düşünüyorum. Görüştüğüm her öğretmenden de sürekli olarak aynı mesajı alıyorum. 10 yıllık duyu bütünleme terapisi çalışmalarım boyunca çocuklarda sosyal, duygusal ve akademik işleyiş açısından bir düşüş gördüm ve görmeye de devam ediyorum. Aynı zamanda öğrenme bozuklukları ve benzeri tanılarda da bir artış var.
Günümüz çocukları okula duygusal olarak öğrenmeye hazır olmadan geliyorlar. Modern hayat tarzlarımızda buna katkı sağlayan çok sayıda faktör bulunuyor. Bildiğimiz gibi beyin esnek ve değişkendir. Çevre yoluyla beyni “daha güçlü” ya da “daha zayıf” hale getirebiliriz. Bütün iyi niyetimize rağmen ne yazık ki çocuklarımızın beyinlerini yanlış yöne doğru şekillendiriyoruz. İşte bunun sebebi:
1. Teknoloji
Teknolojiyi bir “ücretsiz çocuk bakıcısı hizmeti” olarak kullanıyoruz ama aslında bu hizmetin bir bedeli var. Bu bedel bir adım ileride sizi bekliyor. Bizler bu bedeli çocuklarımızın sinir sistemleri ile, onların dikkatleri ile ve hazzı erteleme becerileri ile ödüyoruz. Sanal gerçeklikle kıyaslandığında günlük hayat sıkıcıdır. Çocuklar sınıfa geldiklerinde, ekranlarda görmeye alışık oldukları özel efektlerin ve grafik patlamaların bombardmanına uğramanın aksine insan seslerine ve uygun dozda görsel uyarıya maruz kalırlar. Saatler süren sanal gerçekliğin ardından bir sınıfta bilgi edinmeye çalışmak çocuklarımız için giderek artan bir oranda zorlayıcı bir hale geliyor çünkü beyinleri bilgisayar oyunlarının sağladığı yüksek seviyelerdeki uyarılmaya alışıyor. Beyinlerinin daha düşük düzeylerdeki uyarılmayı alma ve işleme acizliği, çocukları akademik zorluklar karşısında savunmasız bırakıyor. Teknoloji aynı zamanda duygusal olarak bizi çocuklarımızdan ve ailelerimizden de koparıyor. Oysa çocuk beyni için en temel besin ebeveynin duygusal varlığıdır. Ne yazık ki çocuklarımızı bu besinden gitgide daha fazla mahrum bırakıyoruz.
2. Çocuklar istedikleri her şeyi, istedikleri andan itibaren alıyor
“Acıktım!” “Bir saniye sonra bir yerde yemek yemek için duracağım” “Susadım!” “Bak orada bir otomat var.” “Sıkıldım!” “Al telefonumu kullan!” Hazzı erteleme becerisi, hayatta başarının en temel unsurlarından biridir. Çocuklarımızı mutlu etmek konusundan tamamen iyi niyetliyiz elbette ancak ne yazık ki onları o anda mutlu etsek de uzun vadede onları acınası bir hale getiriyoruz. Hazzı ertelemek demek stres altında yaşayabilmek ve işini yapabilmek demektir. Çocuklarımız en küçük bir stresle bile baş etme konusunda gitgide daha az donanımlı bir hale geliyorlar. Ve bu en sonunda hayatta başarılı olmalarının önünde devasa bir engele dönüşüyor.
Hazzı erteleme konusundaki yetersizlik, çocuğun “Hayır” kelimesini duyduğu andan itibaren sınıflarda, alışveriş merkezlerinde, restoranlarda ve oyuncak mağazalarında sıklıkla görülüyor. Çünkü ebeveynler çocuklarının beynine istediği şeyi hemen almayı çoktan öğretmiş oluyor.
3. Dünyayı çocuklar yönetiyor
“Oğlum sebze sevmez.” “Kızım erken uyumayı sevmez.” “Oğlum kahvaltı etmeyi sevmez.” “Kızım oyuncakları sevmez, ama iPad’iyle harika oynar” “Kendi kendine giyinmek istemiyor.” “Kendi kendine yemek yemek için fazla tembel.” Bunlar, ebeveynlerden sürekli duyduğum şeyler. Çocuklar ne zamandan beri onlara nasıl ebeveynlik edeceğimizi bize dikte ediyor? Eğer her şeyi onlara bırakırsak yapacakları tek şey makarna, köfte ve tatlı yemek, televizyon izlemek, tabletle oynamak ve asla uyumamak olacaktır. Onlar için İYİ olmadığını bildiğimiz halde İSTEDİKLERİNİ onlara vererek nasıl bir iyilik yapıyor olabiliriz? Uygun beslenme ve iyi bir gece uykusu olmadan çocuklarımız okula asabi, kaygılı ve dikkatsiz bir şekilde gelirler. Buna ek olarak onlara yanlış bir mesaj da göndeririz. İstedikleri şeyi yapabileceklerini ve istemedikleri şeyi yapmalarına gerek olmadığını öğrenirler. “Yapmak gerekir” fikri hayatlarında bulunmaz. Ne yazık ki hayatta hedeflerimize ulaşmak için gerekli olan şeyleri yapmak zorundayız ve bunlar her zaman yapmak isteyeceğimiz şeyler olmaz. Örneğin bir öğrenci başarılı olmak istiyorsa çok çalışması gerekir. Başarılı bir futbol oyuncusu olmak istiyorsa her gün antrenman yapması gerekir. Çocuklarımız ne istediklerini gayet iyi biliyorlar ancak bu hedefe ulaşmak için yapılması gerekenleri yapmakta çok zorlanıyorlar. Bu da ulaşılamayan hedeflerle sonuçlanıyor ve çocukları hayal kırıklığına uğratıyor.

4. Sonsuz eğlence
Çocuklarımız için yapay bir eğlence dünyası yarattık. Hiç sıkıcı an yok. Ortalık sessizleştiği andan itibaren onları tekrar eğlendirmeye koşuyoruz. Çünkü diğer türlü, ebeveynlik görevimizi yerine getirmiyor gibi hissediyoruz. İki ayrı dünyada yaşıyoruz. Onların kendi “eğlence” dünyaları ve bizimde kendi “iş” dünyamız var. Neden çocuklar bize mutfakta ya da çamaşırda yardım etmiyor? Neden oyuncaklarını toplamıyorlar? Bunlar beyni “can sıkıntısı” içindeyken bile çalışabilir olma ve faal olma konusunda eğiten temel monoton işlerdir. Aynı “kas” okulda “öğretilebilir” olmak için de gereklidir. Okula geldiklerinde el yazısı zamanı geldiğinde cevapları “Ben yapamam. Çok zor. Çok sıkıcı” olur. Neden? Çünkü çalışabilir “kas” sonsuz eğlenceyle eğitilemez. Ancak çalışmakla eğitilir.
5. Sınırlı sosyal etkileşim
Hepimiz meşgulüz, bu yüzden çocuklarımıza dijital aletler verir ve onları da “meşgul” bir hale getiririz. Çocuklar eskiden dışarıda oynardı. Yapılandırılmamış doğal ortamlarda sosyal becerileri öğrendikleri ve uyguladıkları yerlerdi buralar. Ne yazık ki teknoloji dışarıda geçirilen zamanın yerini aldı. Ayrıca teknoloji ebeveynleri de çocuklarıyla sosyal etkileşime girmek için daha az müsait durumda bıraktı. Çocuklarımız çok açık bir şekilde geri kaldı. Çocuk bakıcısı aleti, çocukların sosyal becerilerini geliştirme konusunda donanımlı değil. Başarılı insanların çoğunun muhteşem sosyal becerileri vardır. Çünkü bu bir öneceliktir.
Beyin tıpkı yeniden ve yeniden eğitilebilecek bir kas gibidir. Eğer çocuğunuzun bisiklete binmesini istiyorsanız ona bisiklete binme becerilerini öğretmelisiniz. Eğer çocuğunuzun bekleyebilen bir insan olmasını istiyorsanız ona sabrı öğretmelisiniz. Eğer çocuğunuzun sosyalleşebilir bir insan olmasını istiyorsanız ona sosyal becerileri öğretmelisiniz. Aynı şey tüm diğer beceriler için de geçerlidir. Arada hiçbir fark yok!
Çocuğunuzun beynini eğiterek onun hayatında bir fark yaratabilirsiniz. Nasıl mı? İşte birkaç öneri:
1. Teknolojiyi sınırlandırın ve duygusal olarak çocuklarınızla tekrar bağ kurun.
Onları çiçeklerle şaşırtın, beraber gülün, çantalarına ya da yastıklarının altına sevgi dolu bir not bırakın, bir okul gününde onları öğle yemeğine götürüp şaşırtın, birlikte dans edin, birlikte yerlerde sürünün, yastık savaşı yapın.

Ailece yemek yiyin, kutu oyunu geceleri yapın, birlikte bisiklete binin, gece elinizde fenerle açık havada yürüyüş yapın.

2. Hazzı erteleme eğitimi verin
Bırakın beklesinler!!! “Sıkıldım” dedikleri zamanlar olmasında hiçbir sorun yok. Bu, yaratıcılığın ilk adımıdır.

“İstiyorum” ile “Elde ediyorum” arasındaki zamanı kademe kademe artırın.

Arabada ve restoranda teknoloji kullanımını engelleyin. Bunun yerine konuşarak ve oyunlar oynayarak beklemelerini sağlayın.

Sürekli bir şeyler atıştırmayı sınırlandırın.

3. Sınır koymaktan korkmayın. Çocuklar mutlu ve sağlıklı bir şekilde büyümek için sınırlara ihtiyaç duyar!!
Yemek saatleriniz, uyku saatleriniz ve teknoloji saatleriniz belli olsun.

Onlar için neyin İYİ olduğunu düşünün, neyi İSTEDİKLERİNİ/İSTEMEDİKLERİNİ değil. Hayatlarının ilerleyen zamanlarında bunun için size teşekkür edecekler. Ebeveynlik çok zor bir iş. Onlar için iyi olan şeyleri onlara yaptırmak için yaratıcı olmanız gerekir. Çünkü çoğu zaman bu, onların istediğinin tam tersi olacaktır.

Çocukların kahvaltıya ve besleyici yiyeceklere ihtiyacı vardır. Ertesi gün okula öğrenmeye hazır bir şekilde gelmeleri için açık havada zaman geçirmeleri ve hep aynı saatte uyumaları gerekir!

Yapmak istemedikleri şeyleri eğlenceli şeylere ve onları duygusal olarak uyaran oyunlara dönüştürün

4. Erken yaşlardan itibaren monoton işler yapmayı öğretin, çünkü bu gelecekte “çalışabilir” olmanın temelidir.
 Çamaşırları katlamak, oyuncakları toplamak, kıyafetleri asmak, market alışverişi torbalarını boşaltmak, masayı kurmak, yatağını yapmak…

Yaratıcı olun. Öncelikle bu işleri uyarıcı ve eğlenceli bir hale getirin ki beyinleri bunları pozitif bir şeyle ilişkilendirsin.

5. Sosyal becerileri öğretin
Onlara sıralarını beklemeyi, paylaşmayı, kaybetmeyi/kazanmayı, uzlaşmayı, başkalarına iltifat etmeyi, “lütfen” ve “teşekkürler” demeyi öğretin.

Bir duyu bütünleme terapisti olarak edindiğim deneyimlerime göre ebeveynler, ebeveynliğe bakışlarını değiştirdikleri andan itibaren değişiyorlar. Çocuklarınızın hayatta başarılı olmalarına yardım etmek için beyinlerini eğitin ve güçlendirin. Daha sonra değil, hemen şimdi!


 

English version
Why are our children so bored at school, cannot wait, get easily frustrated and have no real friends?Victoria Prooday, Occupational Therapist
Dear readers, I published this article in May 2016. Within a year it has been read by six million people. The article was translated into 15 languages, I received thousands of comments from parents, teachers, and professionals sharing my concerns. The overwhelming response to my article proves that people all around the world share my concerns regarding the well-being of their children and change in the way we raise out children is inevitable. Thank you.

— Victoria Prooday

I am an occupational therapist with 10 years of experience working with children, parents, and teachers. I completely agree with this teacher’s message that our children are getting worse and worse in many aspects. I hear the same consistent message from every teacher I meet. Clearly, throughout my ten years as an Occupational Therapist, I have seen and continue to see a decline in kids’ social, emotional, and academic functioning, as well as a sharp increase in learning disabilities and other diagnoses.  
 

Today’s children come to school emotionally unavailable for learning, and there are many factors in our modern lifestyle that contribute to this. As we know, the brain is malleable. Through environment, we can make the brain “stronger” or make it “weaker”. I truly believe that, despite all our greatest intentions, we unfortunately remold our children’s brains in the wrong direction. Here is why:
1. Technology
Using technology as a “Free babysitting service” is, in fact, not free at all. The payment is waiting for you just around the corner. We pay with our kids’ nervous systems, with their attention, and with their ability for delayed gratification. Compared to virtual reality, everyday life is boring. When kids come to the classroom, they are exposed to human voices and adequate visual stimulation as opposed to being bombarded with the graphic explosions and special effects that they are used to seeing on the screens. After hours of virtual reality, processing information in a classroom becomes increasingly challenging for our kids because their brains are getting used to the high levels of stimulation that video games provide. The inability to process lower levels of stimulation leaves kids vulnerable to academic challenges. Technology also disconnects us emotionally from our children and our families. Parental emotional availability is the main nutrient for child’s brain. Unfortunately, we are gradually depriving our children of that nutrient.
2. Kids get everything they want the moment they want
“I am Hungry!!” “In a sec I will stop at the drive thru” “I am Thirsty!” “Here is a vending machine.” “I am bored!” “Use my phone!” The ability to delay gratification is one of the key factors for future success. We have the best intentions — to make our children happy — but unfortunately, we make them happy at the moment but miserable in the long term. To be able to delay gratification means to be able to function under stress. Our children are gradually becoming less equipped to deal with even minor stressors, which eventually become huge obstacles to their success in life.
The inability to delay gratification is often seen in classrooms, malls, restaurants, and toy stores the moment the child hears “No” because parents have taught their child’s brain to get what it wants right away.
3. Kids rule the world

“My son doesn’t like vegetables.” “She doesn’t like going to bed early.” “He doesn’t like to eat breakfast.” “She doesn’t like toys, but she is very good at her iPad” “He doesn’t want to get dressed on his own.” “She is too lazy to eat on her own.” This is what I hear from parents all the time. Since when do children dictate to us how to parent them? If we leave it all up to them, all they are going to do is eat macaroni and cheese and bagels with cream cheese, watch TV, play on their tablets, and never go to bed. What good are we doing them by giving them what they WANT when we know that it is not GOOD for them? Without proper nutrition and a good night’s sleep, our kids come to school irritable, anxious, and inattentive. In addition, we send them the wrong message. They learn they can do what they want and not do what they don’t want. The concept of “need to do” is absent. Unfortunately, in order to achieve our goals in our lives, we have to do what’s necessary, which may not always be what we want to do. For example, if a child wants to be an A student, he needs to study hard. If he wants to be a successful soccer player, he needs to practice every day. Our children know very well what they want, but have a very hard time doing what is necessary to achieve that goal. This results in unattainable goals and leaves the kids disappointed.
4. Endless Fun
We have created an artificial fun world for our children. There are no dull moments. The moment it becomes quiet, we run to entertain them again, because otherwise, we feel that we are not doing our parenting duty. We live in two separate worlds. They have their “fun“ world, and we have our “work” world. Why aren’t children helping us in the kitchen or with laundry? Why don’t they tidy up their toys? This is basic monotonous work that trains the brain to be workable and function under “boredom,” which is the same “muscle” that is required to be eventually teachable at school. When they come to school and it is time for handwriting their answer is “I can’t. It is too hard. Too boring.” Why? Because the workable “muscle” is not getting trained through endless fun. It gets trained through work.
5. Limited social interaction

We are all busy, so we give our kids digital gadgets and make them “busy” too. Kids used to play outside, where, in unstructured natural environments, they learned and practiced their social skills. Unfortunately, technology replaced the outdoor time. Also, technology made the parents less available to socially interact with their kids. Obviously, our kids fall behind… the babysitting gadget is not equipped to help kids develop social skills. Most successful people have great social skills. This is the priority!
The brain is just like a muscle that is trainable and re-trainable. If you want your child to be able to bike, you teach him biking skills. If you want your child to be able to wait, you need to teach him patience. If you want your child to be able to socialize, you need to teach him social skills. The same applies to all the other skills. There is no difference!
You can make a difference in your child’s life by training your child’s brain so that your child will successfully function on social, emotional, and academic levels. Here is how:
1. Limit technology, and re-connect with your kids emotionally
Surprise them with flowers, share a smile, tickle them, put a love note in their backpack or under their pillow, surprise them by taking them out for lunch on a school day, dance together, crawl together, have pillow fights

Have family dinners, board game nights (see the list of my favorite board games), go biking, go to outdoor walks with a flashlight in the evening
 

2. Train delayed gratification
Make them wait!!! It is ok to have “I am bored“ time – this is the first step to creativity

Gradually increase the waiting time between “I want” and “I get”

Avoid technology use in cars and restaurants, and instead teach them waiting while talking and playing games

Limit constant snacking

3. Don’t be afraid to set the limits. Kids need limits to grow happy and healthy!!
Make a schedule for meal times, sleep times, technology time

Think of what is GOOD for them- not what they WANT/DON’T WANT. They are going to thank you for that later on in life. Parenting is a hard job. You need to be creative to make them do what is good for them because, most of the time, that is the exact opposite of what they want.

Kids need breakfast and nutritious food. They need to spend time outdoor and go to bed at a consistent time in order to come to school available for learning the next day!

Convert things that they don’t like doing/trying into fun, emotionally stimulating games

4. Teach your child to do monotonous work from early years as it is the foundation for future “workability”
 Folding laundry, tidying up toys, hanging clothes, unpacking groceries, setting the table, making lunch, unpacking their lunch box, making their bed

Be creative. Initially make it stimulating and fun so that their brain associates it with something positive.

5. Teach social skills
Teach them turn taking, sharing, losing/winning, compromising, complimenting others , using “please and thank you”

From my experience as an occupational therapist, children change the moment parents change their perspective on parenting. Help your kids succeed in life by training and strengthening their brain sooner rather than later!

Kaynak: http://yourot.com/parenting-club/2016/5/16/why-our-children-are-so-bored-at-school-cant-wait-and-get-so-easily-frustrated

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir